๐๐LOVE๐๐KiM๐๐JJ๐๐

ดีจ้า

หลังจากห่างหายไป ซักพัก จริงๆก็ไม่มีใครสนใจหรอก 555

แต่วันนี้อ่าน เรื่องน่ารักๆ น่าประทับใจ ของจุนจังของทุกคนมา

จุนจังใจบุญมากเลยนะ อยากรู้มั้ยทำไม

จะเล่าให้ฟัง

คิม จุนซู หรือ เซีย หรือ จุนจัง หรือโลมา อะไรก็แล้วแต่ พร้อมทั้งแฟนคลับ

ได้ช่วยองกรค์ AdraKorea ในการบริจาคเงิน เพื่อช่วยสร้างบ้านให้แก่ผู้ยากไร้ในกัมพูชา

คนในพื้นที่นั้น ไม่มีบ้านดีๆอยู่ บ้านที่มีผุพัง ใช้กันฝนไม่ได้เลย เวลาในตกเค้าจะหลบในที่ๆฝนสาดไม่ถึงแทน

ซึ่งเราว่าไม่น่าจะมีมากนัก บางครั้งคนเหล่านี้ก็ต้องนอนใต้ต้นไม้

แต่หลังจากได้รับการช่วยเหลือจากองกรค์ ที่ซึ่งจุนจังของเราบริจาคเงินช่วย ทำ

ให้ผู้คนในพื้นที่นั้นมีบ้านอยู่แล้ว และแน่นอนว่า

พวกเค้าตั้งชื่อหมู่บ้านว่า "เซีย จุนซู" ว้าว...........น่าประทับใจใช่ไหม แล้วอีกอย่างคนในพื้นที่นั้น

ไม่รู้จัก ทงบังชินกิ แต่อย่างใดนะ 

ในเมืองไทยมีหมู่้บ้าน ดงบัง ในกัมพูชา มีหมู่บ้าน เซียจุนซู 555 ไปกันได้อยู่นา...

CREDIT :: TTF ค่ะ เราอ่านมาจากหน้าข่าว ขอบคุณมากๆค่ะ

ดีค่ะ

อ่านเจอข่าวในบอร์ดใหญ่ อดไม่ได้จริงๆที่จะเอามาเล่าต่อ

อ่านเลยดีกว่า ด่าได้เต็มที่ตามแต่ใจปรารถนา ขออย่างเดียวห้ามคำหยาบน้า

เงื่อนไข 3 ข้อ ของ SME

Avex ต้องการให้ Tohoshinki กลับไปทำกิจกรรมที่ญี่ปุ่นอย่างเร่งด่วน

SME ตกลงภายใต้เงื่อนไข 3 ข้อ

1. คอยดูอย่างใกล้ชิดตลอดการทำงานทั้งหมด

2. ไม่ควรให้มีการติดต่อ / สนทนา ระหว่าง HoMin และ JaeSuChun.

3. HoMin เท่านั้น ที่จะให้คำตอบในระหว่างการสัมภาษณ์

จากข้อความด้านบน JaeSuChun ไม่ได้รับการบอกเงื่อนไขเหล่านี้ก่อน และ ได้ทราบเพียงแค่ข้อมูลเกี่ยวกับ

กิจกรรมเท่านั้น

CREDIT

Source: DNBN + HeyJJ
Translation: sshutingg @ OneTVXQ.com
Credits: OneTVXQ.com { One World. One Red Ocean. One TVXQ! }
แปลไทย XeNn_ZiNe@TTF

เราไม่รู้ว่าจริงเท็จแค่ไหน แต่จากงานที่โอป้าไปออก เห็นไหมทั้งสามคนยืมเงียบ เศร้า เซง.....

น้องมินยืนห่างแจ อย่างที่ไม่เคยเป็น ห่างแบบเบียดไปทางยุนมากๆ แบบนั้นเลย 

แล้วอีกสามคนยืนอย่างกับหุ่นถือไมค์แต่ไม่ได้พูดเลยมั้งน่ะ

ถ้าเอสเอ็มจะทำแบบนี้ให้จะยอมให้ทำงานด้วยกันเพื่ออะไร น่าเกลียดที่สุดอะ

เราเบื่อเอสเอ็มจะตายอยู่แล้ว วันนี้เราเดินผ่านร้านขายของเกาหลีอะ เราอยากได้โฟโต้บุ๊คเราก็คุยกันคนขาย

เค้าบอกว่า ก็เพราะวงแตกด้วย ของมันถึงแพงขึ้น อ๊าก........พูดออกมาได้ยังไง ยังไม่ได้แตกนะ

เซงมากๆอะ ตอนเค้าพูดออกมา เราร้อนวูบเลยอะ โกรธ เลยไม่ซื้อเลย หมดอารมณ์

ดีค่า ช่วงนี้เราเครียดๆ เลยแต่งเรื่องเศร้าๆมาให้อ่าน

ไม่ได้ยาวมากมาย อ่านกันได้นะ อิอิ

 ~~FIC~~

ก็แค่เพื่อนใช่มั้ยที่เราเป็น

"นี่มันอะไรกันนะ ทำไมนอนไม่หลับ"

"อย่าเสียใจนะ ยุนไม่ทิ้งหรอก..."

"อ๊าก... หยุดซักที ออกไปจากหัวชั้นนะ"เสียงหวานตะโกนลั่น

"เพราะนาย เพราะนาย ทำให้ชั้นนอนไม่หลับ เพราะนายคนเดียว ไม่ทิ้งหรอ แล้วไอที่ทำอยู่นี่มันอะไรวะ"

แจจุงบ่นเสียงดังคนสวยทิ้งตัวลงนอนแรงๆมือเรียวคว้าเอาผ้าห่มหนามาคลุมโปง ร่างสูงที่เคยให้ความอบอุ่นใจ ไม่มีอีกแล้ว เหลือก็แต่ผ้าห่มผืนหนาผืนนี้ที่จะคอยให้ความอบอุ่นกายแต่ใจยังคงหนาวเหน็บ ทั้งที่รอมานาน แต่ทั้งหมดมันก็สลายหายไปร่างบางคดตัวกลม ความเศร้าใจมันจุดอก ทรมาน น้ำตาใสไหลริน ไม่มีเสียงสะอื้นไห้ มีแค่เพียงน้ำตา

"ทำไมต้องทิ้งกันด้วย ทำไมกัน ทั้งที่รับปากไว้แล้ว แต่นี่อะไรกัน มีคนใหม่ไปแล้ว แต่ปากยังบอกว่าจะไม่ทิ้งกันไม่มีใครให้ความรักกับใจสองดวงได้พร้อมๆกันหรอก ไม่มีใคร ไม่มีทาง"ความคิดวนไปวนมาอยู่กับเรื่องน่าเศร้า นานจนไม่รู้ตัวว่าเผลอหลับไปตอนไหน.....




กริ๊งๆๆๆ.............

มือเรียวเอื้อมปัดป่ายไปทั่วโต๊ะข้างเตียงเพื่อจะควานหาโทรศัพท์บ้านที่ส่งเสียดังน่ารำคาญ

"หวาด ดี ครับ...."เสียงงัวเงียตอบยานคาง

"แจ อยู่ไหนนี่มันจะสิบโมงแล้วน้า ยังไม่ตื่นหรอ!!!"เสียงแหลมแผดดังออกมาจากหูโทรศัพท์ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าใคร

"จุนซู แจไม่สบาย ไม่ไปได้ไหม"

"ไม่ต้องมาโม้เลย เมื่อวานยังดีๆอยู่เลยนะ อีกอย่างยุนก็ไปด้วยนะ ที่สำคัญกว่านั้นเค้าอยากเจอมิคอะ"จุนซูรู้ว่าแจจุงรักยุนโฮ

"แจกับยุนเลิกกันแล้ว เลิกกันแล้วจุนซู อึก... จริงๆเหมือนเรายังไม่ได้คบกันด้วยซ้ำไป"เสียงหวานสั่น

"อะไรนะ!!!"

"มาหาแจที่บ้านหน่อยนะ"

"อืมม์ จะรีบไปนะ......ตื้ด ตื้ด ตื้ด..."โทรศัพท์ถูกวางไปแล้ว แต่คนสวยยังคงไม่วางหูกลับลงไปที่เดิม น้ำตาใสเริ่มไหลอีกครั้ง

"ยุนโฮ ทำไมกัน ทำไมต้องทิ้งแจ"คำถามที่ไม่ได้ถูกตอบ ยังคงวนเวียนอยู่ในหัว มือเรียวปล่อยหูโทรศัพท์ให้ตกไปข้างเตียง ก่อนจะซุกตัวลงกับผ้าห่มผืนหนาต่อ

"ไม่มีใครสู้แจได้หรอก แล้วยุนจะเสียใจ"




รอซักพักใหญ่จุนซูก็มาถึงห้อง คนตัวเล็กนั่นมีกุญแจห้องของแจจุงอยู่แล้ว ก็รีบไขกรแล้วพุ่งตรงไปที่ห้องนอนแจทันที

"แจ เค้ามาแล้ว"เสียงแหลมตะโกนออกไป คนสวยที่นอนคดตัวไว้ หันมาตามเสียงร้อง

"จุนซู แจไม่เหลือใครแล้ว"เสียงหวานเอ่ยเศร้า จุนซูเดินเข้ามาใกล้แล้วดึงเพื่อนรักเข้าไปกอดไว้แน่น

"เล่าให้เค้าฟังได้มั้ยแจ เกิดอะไรขึ้น"

"อื้มม์ ได้ จำเมื่อหลายปีก่อนได้ไหม ยุนมาจีบแจ แล้วก็คุยๆกันมาเรื่อยๆ จนวันนั้นแจตกลงคบกับยุน เราก็คบกันประมาณปีนึงแล้วแจเองที่บอกเลิกยุน จริงๆแล้ว ไม่เชิงบอกเลิกหรอกจุนซู แต่แจคิดว่าเรายังเด็ก เลยบอกให้เราห่างๆกัน ยุนสัญญาว่าจะรอตอนนั้นยุนคงเสียใจมากเลย หลังจากนั้นเราก็ไม่ได้คุยกัน แล้วพอมาปีนี้ยุนกลับมา กลับมาชวนแจไปเที่ยว กลับมาหากัน แต่จุนซูรู้อะไรไหม ที่ยุนกลับมา เพราะเค้าทะเลาะกับแฟน แฟนใหม่ ทำให้คิดถึงแจที่เคยเป็นแฟนเก่า แจยังรักยุนนะจุนซู ตอนนั้นแจไม่รู้ รู้แต่ว่าแจพร้อมแล้ว พร้อมแล้วที่จะรักกัน เราโตแล้ว และแจให้ยุนรอมานานพอแล้ว แต่ยุนแค่อยากหาที่ระบายทุกข์มั้งจุนซู เค้ากลับมา กลับมาคบกับแจ แต่แล้ว เค้าก็จากไป"แจจุงเล่าเรื่องทั้งหมดให้เพื่อนรักฟังอย่างคร่าวๆ

"ยุนบอกแจว่า จะไม่ทิ้งแจ อึก... แต่ยุนไม่ได้รักแจแล้ว ยุนก็แค่ไม่ต้องการให้แจเสียใจ แต่มันยิ่งทำให้แจเสียใจ แจถามยุนว่า....อึก.... ชอบคนนั้นมากไหมยุนตอบว่าไงรู้ไหม ยุนตอบว่า รักมาก รักนี่ยิ่งว่าชอบอีกนะ....ฮือ...แจจุกจนพูดไม่ออกเลย น้ำตาไหลเลยนะจุนซู แล้วยุนก็พูดว่าไมต้องเสียใจนะ อึก..."เสียงหวานสั่น สั่นมาก จุนซูรวบเอาคนตรงหน้ามากอดปลอบโยน

"ร้องออกมาแจ ร้องออกมาให้หมด อย่าไปใส่ใจกับคนแบบนั้นเลย แล้วเดี๋ยวมันจะรู้เองว่าแจดีที่สุด"จุนซูให้กำลังใจ

"จริงๆมันผิดที่แจเองจุน....ถ้าแจไม่ให้ยุนรอ...ฮือๆๆ...มันคงไม่เป็นแบบนี้"

"ทำไม รักกันก็ต้องรอกันได้สิ ไม่ใช่ความผิดแจเลยนะ"จุนซูปลอบใจเพื่อนรัก มือป้อมๆลูบหลังเบาๆ

แจจุงร้องไห้อยู่นานเป็นชั่วโมง ก่อนจะผละออกจากอ้อมกอดของเพื่อนรัก

"จุนซูคอยดูนะ ยุนจะต้องกลับมารักแจ"แจจุงพูดอย่างมั่นใจ

"แล้วยุนจะรู้ว่าแจดีกว่าใคร แล้วถึงตอนนั้น ยุนจะต้องเสียใจที่ทิ้งแจ"จุนซูดีใจที่เพื่อนตัวเองหายเศร้า แต่ก็หวั่นใจกับสิ่งที่แจจุงจะทำ จะทำอะไรก็ไม่รู้ แต่ที่แน่ๆเค้าไม่อยากให้แจจุงเจ็บซ้ำอีกเป็นครั้งที่สอง

"แจจะทำอะไรก็ตามใจแล้วกัน เค้าขออาบน้ำหน่อย ยืมเสื้อด้วย เสื้อเค้าเปียกน้ำตาแจหมดแล้ว"จุนพูดก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำไป

"คอยดูนะชองยุนโฮ นายจะต้องกลับมาง้อแจจุง คอยดู"